“Największa powódź w historii kraju” – powiedział pakistański premier Shehbaz Sharif. Ponad 33 miliony osób zostało poszkodowanych, a ponad 1500 zmarło. Tragicznych danych dopełniają zniszczone prawie dwa miliony domów i 80 tysięcy hektarów ziemi uprawnej, a także 800 tysięcy zabitych sztuk bydła.
Rząd Pakistanu ogłosił, że 66 dystryktów kraju zostało dotkniętych katastrofą. Około sześciu milionów ludzi pilnie potrzebuje pomocy; część z nich mieszka już w obozach utworzonych specjalnie dla przesiedleńców, ale jest tam wiele problemów: zbyt mało jedzenia i znikoma higiena.
Nawet Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ostrzegła przed “potencjalną drugą katastrofą w postaci chorób i śmierci” po powodzi. Dostawy wody zostały odcięte, co zmusza wielu ludzi do picia skażonej wody, która może rozprzestrzeniać cholerę, biegunkę i inne choroby. “Stojąca woda pozwala komarom rozmnażać się i rozprzestrzeniać takie choroby, jak malaria i denga” – mówi przedstawiciele służby zdrowia.
Wiele rodzin nadal potrzebuje żywności, schronienia i opieki medycznej. “Ponadto, po stracie tak wielu zwierząt gospodarskich, które stanowiły część ich codziennego utrzymania, ich trudności są ogromne” – tłumaczy pan Piero Ramello, salezjanin koadiutor pracujący w Lahaur. Symbolem katastrofy jest rzeka Indus, płynąca w północnej prowincji Sindh, zasilana przez dziesiątki rzek i górskich potoków, które wyszły ze swoich brzegów z powodu wyjątkowo obfitych opadów, a także z powodu topnienia lodowców. Wrota przeciwpowodziowe głównej zapory zostały otwarte, aby umożliwić przepływ ponad 600 tys. metrów sześciennych wody na sekundę.
Salezjanie otrzymali wiele próśb o pomoc od parafii, wspólnot, rodzin i byłych uczniów “Don Bosco”. Delegatura salezjańska Pakistanu, należąca do inspektorii Południowych Filipin (FIS), opracowała projekt dla Kolonii Księdza Bosko w Jacobabad na rzecz 56 rodzin; w Sukkher, dla 40 rodzin oraz w rejonie Zahid dla kolejnych 42 rodzin.
Ze swojej strony “Misiones Salesianas”, Salezjańska Prokuratura Misyjna w Madrycie, przekazała już wstępną pomoc w wysokości kilku tysięcy euro, by zaradzić tej sytuacji kryzysowej. Pomoc ta powinna trafić do 138 rodzin i prawie tysiąca osób, z których prawie połowa to osoby poniżej 15 roku życia. W akcji pomocy bierze udział także młode “Stowarzyszenie Byłych Wychowanków Salezjańskich” z siedzibą w Lahaur. W ramach tej pomocy zostały przekazane namioty, zestawy chroniące przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi, racje żywnościowe, leki, koce, kanistry na wodę, artykuły kuchenne i mydło.
W ciągu ostatnich 20 lat salezjanie Księdza Bosko w Pakistanie pomagali w różnych traumatycznych sytuacjach: wspierali miejscową ludność podczas trzęsień ziemi w latach 2005, 2008 i 2010, udzielając doraźnej pomocy –żywność, schronienie i leki – oraz pomagając w budowie nowych domów i szkół w prowincjach Beludżystan i Sindh; pomagali ofiarom powodzi w regionie Sindh (2012 r.), a także udzielali pomocy humanitarnej w czasie pandemii Covid-19.