Nowicjat był piątą wspólnotą, która gościła ks. Václava Klementa, wizytatora nadzwyczajnego „ad nutum” i „pro tempore”, przeprowadzającego wizytację nadzwyczajną w inspektorii AFE. Ks. Klement przybył tam w ubiegły piątek, 11 lutego, witany przez nowicjacką orkiestrę, a pozostał do środy, 16 lutego. W centrum tych dni były spotkania z formatorami i nowicjuszami, zarówno w ramach spotkań grupowych, jak i indywidualnych, które stały pod znakiem pytań: „Co motywuje cię na twojej drodze powołaniowej? Jakie są twoje wyzwania i marzenia? Co wypełnia twoje serce radością jako salezjanina Księdza Bosko?”.
Gdy chodzi o marzenia nowicjuszy z Afryki Wschodniej, wyłaniają się takie, jak: silne pragnienie bycia prawdziwie wiarygodnymi, autentycznymi i świętymi salezjanami, którzy potrafią być blisko potrzeb dzisiejszej młodzieży; salezjanami, którzy nie zapominają o modlitwie w działalności apostolskiej; którzy kochają młodzież zagrożoną (prenowicjat spędzili wśród dzieci ulicy w Nairobi w Kenii) i którzy wzajemnie się wspierają przez całej życie jako towarzysze z nowicjatu. Niektórzy z nich marzą również o misjach.
Wspólnota nowicjacka składa się z 4 salezjanów, 3 księży i jednego asystenta, który każdego roku towarzyszy 15-20 nowicjuszom od sierpnia do sierpnia następnego roku. W tym roku nowicjat w Morogoro gości 7 nowicjuszy z Tanzanii, 6 z Kenii i jednego z Sudanu Południowego.
Ten duży, 18-hektarowy kompleks, mieści rozległe oratorium z dużymi terenami do uprawiania sportu, gospodarstwo rolno-hodowlane i zielony park wokół budynku nowicjatu. Obecność dwóch córek Maryi Wspomożycielki i Domu inspektorialnego sióstr katechistek Maryi Niepokalanej Wspomożycielki (SMI), ósmej grupy Rodziny Salezjańskiej, sprawia, że każdy czuje tutaj ducha rodziny Księdza Bosko.
Wraz z pięcioma świeckimi współpracownikami nowicjusze są codziennie zaangażowani w prace fizyczne i zajęcia w oratorium, które każdego dnia przyjmuje setki młodych ludzi. Formacja integralna obejmuje codzienne chwile modlitwy, zaangażowanie apostolskie w środy (katecheza w pobliskich szkołach podstawowych i średnich, do których uczęszcza 1500 uczniów) oraz w niedzielę animację grup młodzieżowych na siedmiu stacjach peryferyjnych i w dwóch parafiach katolickich Morogoro. Nie brakuje lekcji muzyki i orkiestry. A we wspólnocie język angielski jest używany jako wspólny, zaś suahili – w pieśniach liturgicznych, czytaniach oraz w codziennym życiu społeczności i Kościoła.
„Błogosławieństwo powołaniowe w Tanzanii jest bardzo obiecujące, ale wymaga również bardziej konsekwentnego zaangażowania w formację” – zaznacza ks. Klement. „Wszystkie 11 wspólnot, jakie znajdują się w Tanzanii, powoli przygotowuje się do inauguracji nowej inspektorii, opartej na głębokich i mocnych korzeniach charyzmatycznych. Istotnie, animacja salezjańska i duszpasterstwo młodzieżowe są tutaj bardzo cenione, a przecież tylko dzięki nowym pokoleniom salezjańskim Zgromadzenie będzie w stanie odpowiedzieć na liczne zaproszenia płynące z różnych zakątków tego rozległego kraju, rozciągającego się na powierzchni 940 000 kilometrów kwadratowych i zamieszkanego przez 65 milionów ludzi”.
https://www.infoans.org/pl/component/k2/item/14719#sigProId46fa5f11de